Izolacja zakryta posadzką albo zasypana przy fundamencie powinna długo wykonywać swoje zadanie. Jej wymiana jest trudna i kosztowna. XPS wybiera się do takich miejsc ze względu na właściwości cieplne, mechaniczną odporność oraz małą nasiąkliwość. Polistyren ekstrudowany nie działa jednak niezależnie od otoczenia. O trwałości decydują dobór odmiany, warunki pracy i jakość wykonania. Samo zapewnienie o wielu latach użytkowania mówi za mało. Płyta może zachować wygląd, a mimo to pracować w warunkach innych niż przewidziane. W ocenie izolacji trzeba uwzględnić przewodzenie ciepła, odkształcenie, wilgoć oraz stan połączeń. XPS pod posadzką obciąża się inaczej niż płyty na ścianie piwnicy.

W remontowanym domu każdy centymetr bywa ważny. Poziom drzwi, wysokość pomieszczenia albo szerokość przejścia ograniczają miejsce na ocieplenie. Cienki XPS może pomóc rozwiązać część takich detali. Nie jest jednak materiałem, który pozwala pominąć rachunek cieplny. Polistyren ekstrudowany trzeba ocenić razem z pozostałymi warstwami. Celem jest uzyskanie możliwie dobrego efektu w realnej przestrzeni, bez pogarszania trwałości układu. Najpierw ustala się odległość między podłożem a planowaną powierzchnią wykończenia. Trzeba w niej zmieścić nie tylko XPS, lecz także warstwy wyrównawcze, uszczelnienie, jastrych i okładzinę. Jeśli część tej przestrzeni jest już zajęta, nie można jej ponownie doliczać do izolacji.

Dom o małym zapotrzebowaniu na ciepło potrzebuje dobrze połączonych warstw izolacji. Sama grubość płyt nie przesądza o wyniku. XPS przydaje się tam, gdzie ocieplenie styka się z wilgocią lub przenosi nacisk. Polistyren ekstrudowany może więc uzupełnić izolację podłogi, fundamentów i cokołu. Trzeba jednak zacząć od przebiegu całej przegrody. Nawet drobna przerwa przy progu może osłabić starannie zaplanowane ocieplenie. Na przekroju budynku warto poprowadzić jedną linię wokół ogrzewanych pomieszczeń. Pokazuje ona, gdzie powinna przebiegać ciągła warstwa termiczna. Jeśli piwnica pozostaje nieogrzewana, granica może przechodzić przez strop nad nią. Gdy jest ogrzewana, obejmuje jej ściany i podłogę.

Chłodny pas podłogi wzdłuż ściany może dokuczać nawet w domu z grubym ociepleniem elewacji. Przyczyną bywa sposób połączenia muru, fundamentu i izolacji pod posadzką. XPS pomaga ograniczać przepływ ciepła w tej strefie, jeśli trafi we właściwe miejsce. Polistyren ekstrudowany nie jest jednak lekiem na każdy chłodny narożnik. Przed naprawą trzeba odróżnić mostek cieplny od nieszczelności, wilgoci i problemów z ogrzewaniem. W środku pomieszczenia ciepło przepływa przez kolejne warstwy podłogi. Przy jej obwodzie pojawia się dodatkowa droga przez mur i fundament. W tym miejscu spotykają się materiały o różnej przewodności. Jeśli izolacja jest przerwana, beton lub mur może łatwiej odprowadzać ciepło w stronę chłodniejszego otoczenia.

Dwie oferty XPS mogą wyglądać podobnie, choć dotyczą innych grubości i parametrów. Niższa cena paczki nie mówi jeszcze, która warstwa lepiej ograniczy przepływ ciepła. Trzeba porównać lambdę, opór cieplny oraz ilość materiału. Polistyren ekstrudowany ocenia się przy tym w warunkach planowanego zastosowania. Poniższy sposób porównania pomaga oddzielić cechy materiału od wyniku dla całej podłogi, ściany czy dachu. Współczynnik przewodzenia ciepła lambda ma jednostkę W/(m·K). Przy tej samej grubości niższa wartość oznacza większy opór przepływu ciepła. W dokumentacji XPS często widnieje wartość deklarowana. Powinna dotyczyć dokładnie wskazanego rodzaju płyty i jej grubości.