XPS jest lekki, więc nawet niewielka ilość odpadów zajmuje sporo miejsca. Po remoncie pozostają pełne płyty, czyste docinki i fragmenty z klejem. Nie powinny trafiać do jednego przypadkowego worka. Polistyren ekstrudowany można zagospodarować lepiej, jeśli rozdzieli się te grupy już podczas robót. Największą korzyść przynosi jednak ograniczenie strat przed cięciem. Warto zaplanować rozkrój, odbiór odpadów i sposób zabezpieczenia nadwyżek. Przed zamówieniem XPS trzeba znać powierzchnię krycia płyty i planowany układ. Rozrysowanie kilku pierwszych rzędów pomaga przewidzieć wąskie paski przy ścianie. Czasem zmiana punktu rozpoczęcia układania pozwala wykorzystać większe fragmenty. Nie oznacza to zgody na przypadkowe składanie warstwy z małych kawałków.

Odporność na wilgoć jest jedną z głównych przyczyn wyboru XPS przy fundamentach i dachach odwróconych. W opisach pojawiają się jednak zbyt szerokie obietnice pełnej wodoodporności. Polistyren ekstrudowany ma niską nasiąkliwość właściwą dla danej odmiany i metody badania. To istotna zaleta, ale nie oznacza szczelności całej warstwy. Woda może działać na płytę, jej połączenia i sąsiednie materiały w bardzo różny sposób. XPS powstaje w procesie ekstruzji, który daje jednorodną strukturę z dużym udziałem zamkniętych komórek. Taka budowa ogranicza wnikanie wody do materiału. Nie należy utożsamiać jej z brakiem jakiegokolwiek pochłaniania wilgoci w każdych warunkach.