Wynik obliczeń jest tak wiarygodny jak opis budynku, który do nich wprowadzono. Przy remoncie znaczenie ma stan muru, sposób ogrzewania i wilgoć. Sam zielony komunikat w kalkulatorze nie potwierdza bezpieczeństwa izolacji. Wyjaśniamy, jak sprawdzić założenia oraz co powinno trafić z obliczeń do rysunków wykonawczych. Projekt archiwalny może pokazywać inną przegrodę niż ta, którą odsłoni remont. W ścianie bywają zamurowane wnęki, różne rodzaje cegieł i lokalne naprawy. Sporządź opis warstw od wnętrza do elewacji. Zapisz ich grubość oraz sposób rozpoznania. Jeśli nie znasz materiału, nie zastępuj go pozycją o najkorzystniejszej lambdzie.

Modernizacja zabytku zaczyna się od rozpoznania wartości budynku, jego stanu i zakresu ochrony. Dopiero potem można wybierać materiał izolacyjny oraz sposób wykończenia. Ocieplenie od wewnątrz bywa rozwiązaniem, gdy trzeba zachować elewację, ale wymaga szczególnej analizy wilgoci i detali. Płyta PIR nie jest uniwersalnym lekarstwem na zimne lub zawilgocone mury. Sprawdź, czy obiekt jest wpisany do rejestru zabytków, ujęty w ewidencji lub objęty inną formą ochrony. Te sytuacje nie są tożsame i mogą prowadzić do różnych wymagań. Znaczenie ma również położenie na chronionym obszarze oraz ustalenia planistyczne. Nie zakładaj, że ochrona dotyczy wyłącznie widocznej elewacji od ulicy.

Beton komórkowy ma różne gęstości i właściwości cieplne, więc nie istnieje jedna grubość PIR odpowiednia do każdego domu. Przy elewacji tynkowanej równie ważna jak wynik U jest zgodność płyty z całym systemem. Ocenia się również stan podłoża, mocowanie oraz detale wokół okien i cokołu, które pozostają po wykonaniu elewacji. Do obliczenia potrzebne są parametry faktycznie zastosowanych bloczków, grubość ściany i sposób murowania. Nie wybieraj z katalogu najlżejszej odmiany tylko dlatego, że ma korzystniejszą lambdę. W istniejącym budynku trzeba także rozpoznać nadproża, wieńce i naprawy. Te fragmenty mogą różnić się od podstawowej części ściany.