Duża płyta przyspiesza krycie prostej powierzchni, a mała bywa wygodniejsza w mieszkaniu lub na skomplikowanej połaci. O wyborze formatu decyduje więcej niż liczba metrów kwadratowych. Trzeba uwzględnić rozkrój, dostęp do miejsca pracy i rodzaj krawędzi. Warto zrobić to przed zamówieniem, aby uniknąć zbędnych odpadów. Płyta o wymiarze 1200 × 600 mm ma geometrycznie 0,72 m², a 1200 × 2400 mm ma 2,88 m². Nie zawsze są to jednak powierzchnie krycia. Frez może zmniejszać wymiar roboczy. W konkretnym przykładzie dużej płyty z zakładką wymiar krycia wynosi 1185 × 2385 mm, czyli około 2,83 m². Wariant z prostą krawędzią kryje 2,88 m².

Przy tarasie nad ogrzewanym pokojem wysokość progu ogranicza możliwy przekrój. Inwestor chce poprawić izolacyjność bez zmiany drzwi. FA-TE może być rozważany dopiero po rozpisaniu wszystkich warstw tarasu. Miejsce na sam PIR nie jest równe odległości od konstrukcji do gotowej nawierzchni. Punktem wyjścia jest ocieplenie tarasu nad pomieszczeniem. Tutaj szczególne ograniczenie stanowi limit wysokości pod progiem przy wymaganym wykończeniu. Projekt ma pozwolić zmieścić ocieplenie wraz z odwodnieniem i warstwami wykończenia tarasu, a nie tylko zmieścić kolejny arkusz. Miejsce wymagające uwagi to próg drzwi tarasowych i pobliski odpływ. Potrzebny będzie przekrój tarasu przy drzwiach z zaznaczonymi rzędnymi, ponieważ sam widok płaskiego pola nie pokazuje wszystkich wysokości.